« Retour au blog de cawresamin

BiLeSiN

biliyorum sen yine
parmak uçlarında üşüyorsun.
aramızda kıvrılıp yatan uzaklığa inat, ayaklarınla kasıklarımın kasırgasını,
ellerinle yüreğimde yaktığın ateşi düşlüyorsun.
sularımız sızıp karışıyor
ay karanlıkta
ve çırılçıplak bir ırmağa dönüşüyoruz yatağımızda.
apansız pencerende gülümsüyor
güneş, ne güzel!
bütün parmakların tıkır tıkır işliyor.
iştahla biliyorsun, yaşamaktır aşk

geceyle gündüzün sessiz geçişimidir bir uyku boyunda
delice bir yangın parmaklarının buzulunda

ah sahrut, her yerimiz nasıl da şaşırıp kalmaya istekli...

# Posté le jeudi 31 août 2006 14:45

Modifié le samedi 02 septembre 2006 12:02

« Article précédent : GözLeriN

Article suivant : Daglar atamadim sevdami (Hasret gültekin) »